SEYYAH-I HAYAL

Gök Bayrağa Selam

2009-07-13T15:32:00.004+03:00

Doğu Türkistanda yaşananlara çok uzağız. Ama bildiğim bir şey var ki Çin'in orada Uygur kardeşlerimize uyguladığı bir asimilasyon politikası var. Çeşitli yıldırma ve yok etme faaliyetleri uygulanıyor. Kendi dillerinde eğitim yapan bir üniversiteye sahiplerken birden dilleri yasaklanıyor mesela. Ekonomik olarak geri bırakılıyorlar. Topraklarından çıkan petrol vs. tüm zenginlikler sömürülüyor ve onlara bir faydası olmuyor. Binlerce yıldır yaşadıkları yurtlarının, şehirlerinin, tarihi ve ruhu yok edilmeye çalışılıyor. Binlerce camii kapatılmış ve başka şeylere çevrilmiş. Her yıl binlerce uygur idam ediliyor. Her türlü ötekileştirmeye ve geri bırakılmaya tabi tutuluyorlar. Bizim görmediğimiz ve duymadığımız daha neler var kim bilir?

Tüm bunlar yeni bir şey değil ve yıllardan beri yaşanıyor. Normalde bu yaşananlardan kimsenin haberi olmuyor. Çünkü Çin acımasız olduğu gibi aynı zamanda sansürcü bir zihniyete sahip. Her türlü iletişim imkanı kısıtlı ve haberciler vs. sıkı kontrollere tabi tutuluyorlar. Ancak yakın zamanda yaşananlar gibi büyük çaplı kitlesel olaylar meydana gelince dünyaya duyulabiliyor. Yani Doğu Türkistanda yaşananların; daha doğrusu Çin'in vahşetinin ve zulmünün duyulması için yüzlerce insanın katledilmesi gerekiyor.
Gerçi dünyanın haberi olunca da yapılan bir şey yok. Başka zaman en basitinden hayvan hakları için gündem oluşturan, ortalığı velveleye veren insanlar nedense böyle durumlarda "üç maymun"u oynamayı yada cılız tepkiler vermeyi tercih ediyor.
Herkes kendi çıkarının peşinde ve "bana dokunmayan yılan bin yaşasın" mantığıyla gayet pragmatist hareket ediyor. Çin'e karşı adamakıllı tepki verecek kimse yok. Devletleri geçtim uluslarası kuruluşlar bile gereken tepkiyi vermekten aciz. Birleşmiş Milletler(UN); üyelerinden biri olan Çin'e sesini çıkarmıyor ve her zaman olduğu gibi çifte standartı işletiyor. Yıldönümü tamda bu günlere denk gelen, Avrupanın göbeğinde ve Birleşmiş Milletlerin güvenli bölge ilan ettiği Srebrenitsa katliamını-soykırımını da hatırlarsak değişen bir şey olmadığını görürüz.
Çin'in de zaten kimseyi dikkate aldığı yok. İnsanlıktan, İnsan haklarından bihaberler.

Ateş düştüğü yeri yakıyor ve olan soydaşlarımız olan Doğu Türkistanlı Uygur kardeşlerimize oluyor. Bizim gibi bireylerin elinden pek bir şey gelmediğinden ve herhangi bir yaptırım gücümüz olmadığından sadece üzülmekle kalıyoruz ve sesimizi duyurabileceğimiz yerlerden Çin'e olan tepkimizi ve Uygur kardeşlerimize olan desteğimizi dile getiriyoruz.

Kendi vatandaşına bile insafı olmayan ve son olaylarla birlikte iyice işi çığırından çıkaran Çin'i kınıyorum. Zaten adi ve ucuz malları gibi kendilerinide pek sevmezdim ama az da olsa bir sempatim vardı onu da hepten kaybettiler.

Devlet yetkililerimizin de bu konularda gerektiği kadar ilgili ve hassas olmalarını ümit ediyorum. En azından konunun uluslarası arena da gümdeme getirilmesi, Çin'in haksız ve acımasız yaptırımlarının gerçek yüzünün gösterilmesi açısından.

Uygur kardeşlerimizin hak ve özgürlüklerini elde etme yolundaki mücadelelerini tüm içtenliğimle destekliyorum. Acılarını yüreğimde hissediyorum. "Üzülmeyin, gevşemeyin, İnanıyorsanız üstünsünüzdür." İnancınızı kaybetmeyin.

Gök bayrağa selam...

Ihlamurlar Çiçek Açtığı Zaman

2009-06-14T18:52:00.010+03:00

-bekletenlerden bekleyenlere-
İşte yine ıhlamurlar çiçek açtı.
Bense bu baharda gelmedim,
Beklettiklerim;
Gayrı yerime bir ıhlamuru koklayın .

Ihlamurlar Çiçek Açtığı Zaman
Dilimde sabah keyfiyle yeni bir umut türküsü
Kar yağmış dağlara, bozulmamış ütüsü
Rahvan atlar gibi ırgalanan gökyüzü
Gözlerimi kamaştırsa da geleceğim sana
Şimdilik bağlayıcı bir takvim sorma bana
-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

Ay, şafağa yakın bir mum gibi erimeden
Dağlar çivilendikleri yerde çürümeden
Bebekler hayta hayta yürümeden
Geleceğim diyorum, geleceğim sana
Ne olur kesin bir takvim sorma bana
-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

Beklesen de olur, beklemesen de
Ben bir gök kuruşum sırmalı kesende
Gecesi uzun süren karlar-buzlar ülkesinde
Hangi ses yürekten çağırır beni sana
Geleceğim diyorum, takvim sorma bana
-Ihlamur çiçek açtığı zaman.

Bu şiir böyle doğarken dost elin elimdeydi
Sen bir zümrüd-ü ankaydın, elim tüylerine deydi
Sevda duvarını aştım, sendeki bu tılsım neydi?
Başka bir gezegende de olsan dönüşüm hep sana
Kesin bir gün belirtemem, n`olur takvim sorma bana
-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

Eski dikişler sökülür de kanama başlarsa yeniden
Yaralarıma en acı tütünleri basacağım ben
Yeter ki bir çağır beni çiçeklendiğin yerden
Gemileri yaksalar da geleceğim sana
On iki ayın birisinde, kesin takvim sorma bana
-Ihlamur çiçek açtığı zaman.

Bak işte, notalar karıştı, ezgiler muhalif
Hava kurşun gibi ağır, yağmursa arsız
Ey benim alfabemdeki kadîm Elif
Ne güzellik, ne de tat var baharsız
Güzellikleri yaşamak için geleceğim sana
Geleceğim diyorum, biraz mühlet tanı bana
-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

Ihlamurlar çiçek açtığı zaman
Ben güneş gibi gireceğim her dar kapıdan
Kimseye uğramam ben sana uğramadan
Kavlime sâdıkım, sâdıkım sana
Takvim sorup hudut çizdirme bana
Ben sana çiçeklerle geleceğim
-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

Bahaeddin KARAKOÇ
(Uzaklara Türkü)

Bu güzel şiir Hasan Sağındık,İbrahim Sadri, Bedirhan Gökçe ve daha bir çok isim tarafından seslendirilmiştir. Ben ilk defa Hasan Sağındık'tan bestelenmiş halini dinlemiştim. Son dinlediklerim arasında en beğendiğim Bedirhan Gökçe'nin yorumu oldu. Bu yorumda Tual grubunun güzel müziklerinden tanıdığımız (ismini değilsede sesini tanıyorsunuz eminim) "Sezi Çeşitli" de vokaliyle katkıda bulunmuş. Güzel de olmuş.

İbrahim Sadri de gayet güzel yorumlamıştı. Birde 5. Türkçe Olimpiyatlarında Vietnamlı bir kızımız okumuş. Biraz Türkçe biliyorum diyor ki hakkaten öyle. Ama yinede içimi titretti okuyuşu. İlk ondan dinlediğim için Hasan Sağındık'ın yorumunu ekledim buraya. Gerçi benim dinlediğim bestelenmiş olanıydı. Şimdilik onu bulamadım. Burada ki Hilal Tv de "Sürgün Yürekler" proğramında canlı olarak okuduğu.
Dilerseniz video paylaşım sitelerinde bir çok kişi tarafından seslendirilmiş versiyonlarını bulabilirsiniz. Şiirin güzelliğinden midir nedir mütemadiyen yorumlar da güzel geliyor kulağıma...

Özgür Filistin İçin

2009-04-21T18:13:00.004+03:00

Palestine Think Tank by Ben Heine

Bu karikatürü-ilk olarak-Türkçeye çevrilmiş bir yazısını okuduğum Gilad Atzmon'un web sitesinde politiks sayfasında gördüm.(bu arada Gilad Atzmon Tayyip Erdoğan'ın Davos Forumunda ki meşhur konuşmasında bahsettiği yahudi asıllı muhalif sanatçı, bilmem hatırladınız mı?)
Tabi karikatürün üstünde şu: http://palestinethinktank.com/ link vardı. Birazda burda gezindim ve ordan da Ben Heine'nin bloguna, ordanda deviantart'a ulaştım. Yani bir çok site gezdim ve inceledim, değdi de. çizgiler ve renkler tanıdık gelebilir daha öncede Ben Henie'nin Hanzala çizimini avatar olarak kullanıştım.
Karikatürü anlatmaya gerek yok sanırım.

subhanallah...

2009-03-30T15:13:00.007+03:00

Avustralyalı bir kardeşimizin İslama giriş serüveni. çok hoş. Seyredin bence, tabi hala seyretmemişseniz :)

Subhanallah(Avustralyalı müslüman olan genç)
Yükleyen urusdam

bir damla olsam

2009-03-12T18:14:00.020+02:00

Varlığım bilmece gönlümün tadı yok
Perişan haldeyim derdimin adı yok
Sendedir ilacım
Her hükmün baş tacım
Dermansız hastayım
Kokuna muhtacım
Yar Yar yar
Bir damla olsam
Gözüne dolsam
Süzülsem yanağında
İzini bulsam
Toprağın olsam
Ezilsem ayağında
Mevsimler amansız baharım olmadı
Hasretten geriye hiçbir şey kalmadı
Ben artık gülemem
Sonumu bilemem
Gelmesin Azrail
Ben sensiz ölemem
Yar Yar yar

Bir damla olsam ugur isilak

bu güzel sözler ve müzik için Uğur Işılak'a ve yine derleme klip içinde Fatih Iraz'a teşekkürler...

rüzgâr(IV)

2009-03-08T16:49:00.005+02:00

bu gece ölüyordum, öyle böyle değil.

rüzgârım; ilk defa bu kadar korkuttun beni.

kimbilir ne kadar şeyi yüzüstü ve yarım bırakacaktım. tıpkı bu yazıyı şimdi yarım bıraktığım gibi...

hayat!

2009-03-06T15:30:00.011+02:00

ekmek,
su,
domates,
baba,
kız,
kasvet:
otobüs,

insan:
hayat...

flu hayaller,
flu bakışlar,
flu yaşamlar,
flu fotoğraflar...

hala umudum var,
her zaman olacak...

rüzgâr (III)

2009-02-16T00:41:00.017+02:00

;rüzgârım yine dışarıda beni çağırıyor, bense korkuyorum yalnızlıktan daha çok üşümekten; sinmişim. Kuytu sığınaklardan, çift camların ardından bakıyorum. O ise bana ulaşmanın bir yolunu buluyor yine. Ve fısıldıyor; gel diyor gel. Bende gitmek istiyorum ama beni bırakmıyor kendim. Korkuyor, korkuyorum. Sinmişim kuytularda, sönmüşüm uykularda, gafletin eline düşmüşüm. İmanımda kalmış sade bir kıvılcım, bir çınkı. Bir ara kapıyı aralıyorum dışarı çıkar gibi yapıyorum. Olmuyor, sanki üşüyorum, gerisin geri gidiyor ayaklarım. Üşüyorum. İçimdeki kıvılcım harlanıyor, içimdeki kıvılcım narlanıyor. İçimdeki kıvılcım darlanıyor. Sığmıyor göğsüme ve kapı aralanıyor…

Dışarıdayım ve üşüyorum içimse yanıyor. Korkuyorum sallanan gölgelerden, üşümekten korkmadığım kadar. Yürüyorum bilinçsiz fakat şuurlu. Bir sokak lambasının altında bekliyorum. Sanki ansızın çıkıp gelecekmiş gibi ilelebet beklediğim. Kollarımı açıyorum ve şuursuz hareketler yapıyorum. Şekilsiz sandığım daireleri çizerken kontrolü kaybediyorum. O beni sarıyor, sarmalıyor yerimden oynatıyor, uçar gibi oluyorum sanki bir an. İşte sadece bir an. Zamanı sonsuza bölmek istiyorum o bir anı ebedi kılmak için. Olmuyor yapamıyorum. Birden başım dönüyor. Sonra yerçekimini fark ediyorum bir taş gibi ağırlaşıyor bedenim, bir külçe gibi yığılıyorum. Dışımın soğuğu içimin ateşine galebe. ..

Bir yangından kaçar gibi ama takatsiz; soğukta uyuşan sürüngenler gibi ağır ve ruhsuz içeri sürüklenirken bedenim, içimden cılız ama kararlı bir ses yükseliyor. Zaten cılız-ama kararlı- çıkan sesimin tamamına yakını boğazımda düğümleniyor. Orada öylece kalıyor. Yutkunamıyorum ve konuşamıyorum. Boğulacak gibi oluyorum. Gözlerime bir ağrı giriyor. Ellerimi yüzüme kapatıyorum. Güçlükle aranıyor dudaklarım ve mırıldanıyor:

Rüzgârım, vuslat ne zaman?

şu gelen giden midir?

2009-02-04T22:04:00.011+02:00

Sahte bir uyanıklıktansa gerçek bir uykuya dalmak,

Ve kapılar açılır

Ve perdeler kalkar

Ve zikir

Alışmayana garip gelecektir.

Alışana

Bir terennüm

Ve tebessüm

Ta derinlerden gelip ;

Yüzü aydınlatan,

Gözlerden usulca fışkıran

Ve hayat,

Akıp giden.

Yalanda olsa

Tıpkı bir düş gibi

Bazı şeyler belli belirsiz.

Acı,

Boğazlarda kalan lokma

Ve tatlı;

Damaklarda kalan.

Dönüp baktığında

Çok şey yaşanmış.

Ama işte gördün,

Hepsi bir masalmış.

Acısıyla tatlısıyla,

Hepsi bir ‘an’a sığmış.

Film şeridi bitmiş...

rüzgâr (II)

2009-01-21T14:06:00.008+02:00

İşte yine o rüzgâr,
İşte yine sensin gelen bildim seni.
Biliyor musun ne çok beklettin beni?

Ben kokuna hasret, fısıltılarına, uğultularına, o serin dokunuşlarına hasret
beklerken umarsız, ansızın çıkageldin. Önce sesini duydum, sonra giriverdin aralık penceremden.
Okşadın tenimi tüm serinliğinle, yangınlardayken ben. Sarılmadım yorganıma, bıraktım kendimi şefkatli kollarına.

Sen bir cennet kokusuydun, bir fetih esintisi, bir bad-ı saba.
Nasıl sarılabilirdim ki yorgana, nasıl sırtımı dönebilirdim sana.
Hem de beklemişken onca zaman.

İşte yine sendin; kalk dedin bana.
Kalk ey miskin uyan, bitti gecen.
Kalk ayrıldı ak karadan
Git ve şefkatle yaklaş dedi seni ve de beni yaradan
Kalk ey miskin vakit seher.
Kalk ve (unuttuysan)hatırla, hatırla seni hiç bir an unutmayanı
Hatırla ve teşekkür et.
Beni sana O gönderdi. O’n dan tüm şefkatim.
Kalk şimdi gidiyorum, bakarsın gene gelirim…

29.09.2008
04:46

intifada...

2009-01-20T17:31:00.008+02:00

özgürlük, adalet savaşı
hiç bitmez, bitmeyecek...

üşüyorum yanarken, susuyorum kanarken, yaşıyorum öldüğümü sanarken...

2009-01-11T13:39:00.006+02:00

"sen benim için her zaman acı oldun her an her saniye içimi yaktın, benim içimde yüreğimde ferhat öldü, feryat bile etmiyorum"

........... sonra bir titreme, sonra bir yangın, üşüyor, kat kat giyinmiş, yorgana sarılmış. uyumak istiyor. bu çetrefilli, korkunç yaşamdan kaç... oda ne? ya kabuslar bırakmazsa peşini? dudakları titriyor, sanki bir şey söyleyecek ama gücü yetmiyor, fakat gözlerde de bir mana yok yada sezilmiyor. buğulu, dalgın-derinlerde, baygın, tükenmenin eşiğinde. sıcaklık heterojen yayılıyor. kimi yerlerde sıfırın altında, yer yer buzlanmalar var.
çelişki; üşürken yanmak. sonra bir kaç damla yaş-ah nede az gelirler- ama yetecek mi yangını dindirmeye?
feryad etmek geliyor aklına avazı çıktığı kadar bağıracak, kimbilir ne söyleyecek, belkide anlamsız, kendinin bile bilmediği şeyler, içinden geldiği gibi. bir duyan olur mu? ferhad feryad edecek, fakat namümkün sesi çıkmıyor. ses telleri yanmış olabilir mi? yoksa kendiside dahil herkes sağır mı oldu?

demek ferhad öldü ve feryad etmiyorsun. peki bu ses de neyin nesi, nerden geliyor bu çığlık?
bir tek kişi duyuyor bu sesi bir tek...

ağlamayacağım diyor-feryad etmediği gibi mi-ama bir mendilde kalıyor gözyaşları, karanlık ve kuytularda. sonra gün ışığına çıkıyor. neşeli görünmeye çalışıyor, öyle olmak zorunda-ya birde sorarlarsa neyin var diye- ne de güzel oynuyor. hüznünü yüreğinin derinliklerinde saklıyor, arada bir dolup taşmaya başladığında zaten buğulu gözlerinin derinliklerinde pek de belli olmuyor, biraz daha dolarsa şayet; sızıyor gözlerinden. işte o zaman bir yarasa gibi kaçmak zorunda karanlık ve kuytularına. zira kimse görmemeli ve bilmemeli. bir tek kişi biliyor bir tek-o da kimselere söylemeyecek...

geç kalınmış, ertelenmiş, terkedilmiş...
yaşanmamış,
yaşanmış ama işte "-mış"
ne zaman"mış",
nerdey"miş"
kiminley"miş"
"mış"mıymış yoksa "miş"miymiş.
eskidenmiy"miş"
güzelmiy"miş"
o günlerin hatırınamıy"mış"

ah evet zaman,
zamanlar...
eski zamanlar,
güzel zamanlar,
"miş"li geçmiş zamanlar,
bir zamanlar yaşan"mış",
ve acısıyla da tatlıy"mış",
o anların hatırası kal"mış"
yaşananların hatırına
maziyi düşünüp atinin hayaline dal"mış"
korkunç"muş"
lakin sırf o eski günlerin hatırına ümitvar"mış"
ümitlere geniş zamanlar lazım"mış"
heyhat geniş zamanlar,
kapanın bile elinde kalmıyor,

geniş zamanlar?
hiç gelmeyecekler........

-senin sesini duyan biri var. ya ferhad?

-ferhad rabbine yalvarsın:

rabbim şüphesiz kalbleri evirip çeviren Sen'sin, beni boşluktan çıkar, ayaklarımı sabit kıl, daralan göğsümü genişlet, kalbimi sana çevir, kalbimi ferahlat, kalbimi yumuşat, kalbimi aydınlat.....

-aaa ferhadın kalbi de mi varmış?

rüzgâr

2008-10-22T20:03:00.011+03:00

Gariptir, dışarıda ılık tatlı bir rüzgâr var. Hep tenimde hissetmek istediğim, çocukluğumun havasını taşıyan bahar esintisi gibi. Hani o tadını tarif edemediğim ama hep özlemle, umutla beklediğim; anlatılması imkânsız anları hissettiren. Yani o oyunlar oynadığımız, güneşli, dulda duvar diplerinin tadına doyamadığımız-zamanın nasıl geçtiğinin farkına bile varmadığımız-anlarını anımsatan. Ceketlerimize gocuklarımıza iyice sarıldığımız, hafiften üşüdüğümüz lakin yinede kendimizi alamadığımız…..
Ama bu rüzgârın bir tarafı da yalnızlıktır hep. Değişik bir hüzün verir. Eser geçer, dokunur tellerine, ıslıklar çalar…..
Ne zaman bu rüzgârın tatlı dokunuşunu tenimde hissetsem, bir önceki hissedişimi anımsarım. Ve ne kadar özlemle beklediğimi. Zaten çokta fazla görünmez rüzgârım. Bazen yıllarca beklediğim olur özlemle.(derken tükenmez kalem tükenir)

Ansızın çıkagelir ve eser geçer. Kısmetim varsa dışarıdayımdır ya da kovuklardan deliklerden süzülürde beni çağırır, vuslata davet eder. Aman ya rabbi bu ne güzel kavuşmadır. Kim bilir kaç bin yıllık aşıklar gibi. Ben kendimi bırakırım kollarına. O her yanımı sarar sarmalar…..

Camdan seyredilmez bu rüzgâr; sıcak evlerde, yağmur değildir zira. Eski bir dost gibidir, zamansız gelir ve kucaklamak ister seni, bağrına basmak. Sende kucaklaşmak istersin onunla, tarifsiz hislerle ve gözlerin kapalı. Ama işte sıcak evlerde olmaz. İllaki dışarıda olmak lazım gelir.
Ve çokta sıkı giyinmemek…...

devamı gelecek...

(bu yazının daha geniş ve son metni diğer tüm fotograf ve yazı,not vs. vs. arşivim gibi dizüstü bilgisayarımla birlikte insafsız bir hırsızla birlikte gitti. )

sizin gibi değilim(albüm)

2008-06-19T20:26:00.036+03:00

2 Haziran tarihinde çıkan albüm beklediğim albümlerden biriydi. Zira Uğur Işılak albümlerini düzenli takip ettiğim (diyebileceğim) az sayıda ki sanatçılardan biridir. Albümün çıktığını öğrenir öğrenmez alma imkanın yoktu. Ama sabırsızlanıp internetten dinledim. Tabi daha sonrada aldım. Aslında bu yöntem çok daha mantıklı. Yani önce dinleyip, beğenince de almak. Bazen oluyor alıp dinliyorsun, ama hiçbir şeye benzemeyen ya da sana hitap etmeyen bir şeyle karşılaşıp bir daha kullanmamak üzere atıyorsun bir köşeye. Aynı şey filmler içinde geçerli. Öyle hayal kırıklığı yaratan albümler yada filmler oluyor ki verdiğin paraya mı yanarsın, harcadığın zamana mı bilemiyor insan. Zannedersem artık insanlar sırf sevdikleri sanatçıları desteklemek maksadıyla albüm alacaklar. Yoksa iyi-kötü internet kullanan biri hepsini rahatlıkla bulabiliyor ve hiç kimse bir defa dinleyip(belki o kadar da değil) atacağı bir albüme para vermek istemez...

Ama Uğur Işılak deyince gözü kapalı alır ve dinlerim sanırım. Zira hiç hayal kırıklığı yaşamadım. Ozanlık geleneğinin çağdaş bir temsilcisi ve günümüzdeki öncülerinden olduğunu düşünüyorum.

Gelelim albüme:

Albüm aşağıdaki 12 eserden müteşekkil:

1- Zaman Eski Zaman Değil
2- Vatan Sağ Olsun
3- Ben Ölünce

4- Bir Olana Bağlanmışım
5- Yalan da Olsa
6- Sizin Gibi Değilim
7- Erenler
8- Bu Sen Değilsin
9- Geldi Geçti Ömrüm Benim
10- Ha Senin Ha Benim
11- Davet (Enstrümantal)
12- Haydi Anadolu (Remix)

Her zamanki gibi albümdeki bütün çalışmaların söz ve müziği sanatçının kendisine ait. Özellikle sözlerdeki(şiir) ustalık kendini hissettiriyor.

Uğur Işılak kendine özgü ve özgün tarzını korumuş ve fazla bir değişiklik yapmamış diyebiliriz. Eski albümlerde de olduğu gibi değişik tarzlarda eserler var. Özellikle rock diyebileceğimiz iki parça ve hareketli iç Anadolu tınılarını anımsatan parçalar dikkat çekiyor. Dinlediğimde ilk dikkatimi çeken protest tarzdaki eserler oldu. Protest olduğu içinde rock formuna yakın diyebileceğimiz tarzda bestelenmiş bu iki eser en çabuk fark edilenler olacak bence. Bunlardan ilki albümünde birinci eseri olan "Zaman eski Zaman Değil".

Genel bir toplumsal eleştiri denebilecek sözleri var. Yani herkes üstüne alınabilir. Özellikle nakarat kısmında geçen şu dizeler kadim bir gerçeğimizi anlatıyor ve oldukça manidar:

“Hak sözü işittik duyduk,

Yinede şeytana uyduk,

El açmaya yüz kalmadı,

….”

İkincisi ise albüme de ismini veren “Sizin Gibi Değilim”. Yine protest ve rock formunda. Ama bu sefer muhataplar farklı ve herkesin üstüne alınmayacağı bir eleştiri-protesto var. Biraz güncel meselelerden yola çıkılarak yazılmış gibi dursa da daha derin bir probleme ve ayrışmaya parmak basan gayet güzel bir eser olmuş. Sanatçının eskiden beri süregelen bu protest yanı benim için dikkate değer olmasını sağlayan en önemli etkenlerden zannedersem.

Diğer eserler de çok hoş olmakla birlikte ilk anda bu iki dinamik eserin gölgesinde kalma ihtimalleri yüksek ve zamanla fark edilip beğenilecek eserler olduğu kanaatindeyim. Özellikle “Bir Olana Bağlanmışım” bence süper. Dinledikçe dinleyesi geliyor insanın. Yine “Vatan Sağ Olsun” güzel ve özel bir eser. Ama bunu zaten(hemde albüm çıkmadan) duymuş olabilirsiniz. Pek tv. seyretmediğim halde bir defa stv’de "Ölümsüz Kahramanlar" programında duymuştum zira.(o programı da Uğur Işılak sunuyordu.)

Bir önceki albümde olduğu gibi bu albümde de enstrümantal bir çalışma var.

İlginçtir bu çalışmalar sanki önce normal düşünülüp sonradan enstrümantal yapılmış gibi geliyor hep bana.

Eleştirebileceğim bir nokta var oda; daha önceki albümlerden birinde yer alan ve hak ettiği ilgiyi gören “Haydi Anadolu” nun uzunca bir remixinin bu albümde yer alması. Aslında remix güzel olmuş ama bana biraz modaya uyulmuş havası verdiği için hoşuma gitmedi. Albümde on eser olmasını normal kabul edip üzerini ekstra sayarsak bir şey diyemeyiz.

Birde “Ha Senin Ha Benim” in icrası şiir olarak daha iyiydi, bestelenmiş halini(güzel ama) şiir haline nazaran beğenmedim diyebilirim.

En nihayetinde 10 üzerinden 8 verebilirim sanırım. Dinlemeye değer. Benim gibi biri için defalarca hemde. Yani bir kere dinleyip yada hiç dinlemeden atılacak albümlerden değil.

albüm ve sanatçı hakkında daha fazlası için:

http://www.ugurisilak.org

yitik düşler ülkemin başkenti

2008-05-28T16:54:00.004+03:00

düşlerimde başlarsın sen,
sende biter düşlerim , sende yiter
yetmezki düşlerim ,
ben de yiterim,
biterim,
bitmez arayışım.....

zindanın da dünyanın

2008-05-11T15:06:00.002+03:00

Zindan iki hece, ya anlattıkları?anımsattıkları?

neresinden başlasak dersiniz,"zin"den mi "dan"dan"mı? iki hecenin ayrı ayrı bir anlamı yok belki, ya bir araya getirince, anlatmakla biter mi?

Ne kadar biliriz ki zindanı, ne kadarımız biliriz? kadim zindanları ben bilmem, biz bilmeyiz anlatılanların dışında. hani o demir kapıları-parmaklıkları,ışıksız, penceresiz,daraltan, bunaltan,ilikleri donduran soğuğu, rutubetli havasını, yosun tutmuş taş duvarları. o taş duvarlar ki; kimleri neleri görmüştür. kimler unutulmuştur, niceleri ömrünü çürütmüştür. peki ya Yusuf? neden bu ay yüzlünün yolu da burdan geçmiştir? dürüstlüğünden gayrı suçu nedir o iffet timsalinin?

sonra o soğuk daraltan-bunaltan, yosun tutmuş taş duvarlar nasıl dönüşüvermiştir "medrese-i Yusuf"a.....

Taş duvarların adı çıkmış,modern zindanlarımıza ne demeli. işte bunu biliriz, kendi elimizle teslim olmuş tutsaklarız zira. Bıraksalar da kaçmayız, kaçamayız, ne ayaklarımızda pranga ne elimizde kelepçe var halbuki. Hem nereye kaçacağız, kimden, kime, kiminle kaçacağız. Bir esaret bitecek diğerimi başlayacak. İyisi mi razı olalım zindanlarımıza, hem bunu da bulamayan vardır muhakkak. misal dağdaki çoban. Tabi ya biz masamıza oturalım ve işimize bakalım. Hem hayalde kurarız, gündüz rüyası bile görürüz. Kim ne karışır ki? Yitik düşlerin izini süreriz yine düşte:

Kim istemez ki kırlarda koşmayı, papatyalar arasında uzanmayı, soğuk pınarlardan kana kana içmeyi, sonra dağlara çıkmayı, çiğdemi, kengeri, mor sümbülü, nergisi. Kuzularla oynamayı kim istemez. hı! Çoban senin düşte işin ne? Heyhat çocukça düşler bunlar, oysa daha çok çalışmalıyım, daha haris olmalıyım, daha agresif; terfi etmek için. Klimalı bir zindan fena mı, ya daha rahat bir koltuk. Yukarda olacağım en azından, en yukarda olmasam da birilerinin üzerinde, misal dağda ki çobanın.

Peki ya çocuklarımız? Hani zindanlarımıza teslim olurken kreşlere yuvalara emanet ettiğimiz canparelerimiz. Ne zaman başlatacağız onları da koşturmaya, yarıştırmaya. Öyle ya onlar bizim canlarımız. Şüphesiz her şeyin en iyisine layıklar, zindanında. El birliğiyle nasıl bir dünya bırakacağız onlara. El değmemiş köşelerde kuytularda, zindanlarımızdan ari, azade, asude ortamlar verebilecek miyiz? Yoksa topyekün zindana dönmüş bir dünya mı mirasımız?

Elbet büyüteceğiz, elbet büyüyecekler, imkanı olan zindanlardan zindan beğenecek kendine. Öteki zindanına razı, hem razı olmasa ne gelir elinden.

Öyle yada böyle kapanacak devrimiz, onlarınki başlayacak. Onlar genç biz yaşlı. Geldik mi şimdi can yakan soruya:

O kreşlerin yuvaların geri dönüşümü nasıl olacak dersiniz? Evlatlarımız, canlarımız bize borcunu nasıl ödeyecekler, ne verdik ne verecekler?

Bir ömür bulamadığımız huzuru “huzurevi”nde mi arayacağız? Yok canım yaparlar mı ki bunu? Yoksa onlara iş düşürmeden yine biz mi gideceğiz. Böylesi daha iyi değil mi? Hem ne yüzümüz, ne hakkımız var onlara yük olmaya? Bu kadar zindan telaşesinin, koşuşturmanın içinde bir de bizimle mi oyalansınlar ayakbağı mı olalım ha?

İşlerinden başını kaşıyacak vakti olmayacak çoğunun. O yüzden daha çok çalışıp eve birde hizmetçi tutacaklar.

Yinede bir bayram öğleden sonrası, bir anneler gününde, bir babalar gününde, ellerinde bir çiçekle yahut paketlerle çıkar gelirler belki de.

Gelirler mi?

Gelirler canım.

Gelmeseler elimizden ne gelir? Beklemekten başka. Heyhat düştük mü bu seferde mahpusuna beklemenin.

Zindanlardan kurtulmak kolay mı?

Ve sen ey anacığım. Bu gün anneler günüymüş haberin var mı? Zindanlar dünyasında, dünya zindanında herkesin yılda bir günü olurmuş, bugünde annelerin günüymüş. Ne iyi değil mi?

Yok mu haberin? Bırak olmasın. Bizim yılda 365 günümüz var ya. Zindanlar mı ayıracak bizi, dağlar mı, yollar mı, her daim bir atarken yüreğimiz.

Ben zindandan her kaçışımda sana koştum, sana teslim oldum, sana sığındım, sana tutundum, sana sarıldım. Ben ellerini öptüm sen saçlarımı okşadın, ben dizine yattım sen gözüme baktın, gözüne baktın, gözün gibi baktın. Ve ben hep kendimi hediye ettim sana.

Bakarsın gene kaçarım, ansızın çıkagelirim bir seher vaktinde. İşte o gün bizim günümüz.

Bekle beni anne……..

ah zaman..........

2007-02-01T01:14:00.002+02:00

bu gün inanılmaz bir olay yaşadım. sanki zaman çizgisinde geriye dönük bir yolculuk yaptım. önce beni meraklandıran ve adeta çağıran, sürükleyen bir davet-ipucu çıktı karşıma. önceleri her zamankine benzer bir sıradanlık olacağına ihtimal vererek ama bir yandan da yine her zamanki içimde beliren çağrışımlar, ummalar eşliğinde ipucundan çağrıya karşılık verdim. genelde hiçbir şey çıkmaz ya bu durumlardan gene öyle olacağını sanmıştım. ama olmadı işte. nadir görülür bir şekilde sıradışılık ve bir merak yumağının, şüphenin, değişik heyecanlara sebebiyet veren bir ağın içinde buldum kendimi. gerçekle hayal, geçmişle, gelecek ve şimdi akılalmaz bir şekilde karıştı birbirine. zaman sınır kalktı aradan. bir yandan zaman akıyordu ama ben ne geleceğe bakıyordum nede şimdideydim. geçmişe doğru bir yolculuğa çoktan kaptırmıştım kendimi. gelgitli, girdaplı, dolambaçlı, karmakarış labirentlere dalıp aradığımı bulmaya çalıştım. binbir şüpheyle arıyor, arıyor, arıyordum. ama bulamıyordum. ipuçları sayesinde bazı şeylere ulaşıyordum ama hiç bir şeyin kesinliğine ikna olmak mümkün değildi. doğru ve yanlışlar olasılıklar arka arkaya sıralanıyor ne olduğunu anlamaya çalışıyordum. kuduran merakım her şeyi ezip geçmişti ve bir çözüm bulmak için tüm akli melekelerimi harekete geçirmişti. ısrarla olayın üzerine gidiyordum ve bazı şeylerin yavaş yavaş belirginleşmesini sağlıyordum.........
adım adım, kıdım kıdım çözüyordum dolaşığı,
belliki işaretçimin de kafası karmakarıştı. beni ordan oraya sürüyor, sürüklüyordu.

nedense sonra işin şekli değişti. birden bir trajediyle karşı karşıya kaldım. ama o da ne bende oyunun içindeydim. sanki bir avcıydım ve ürkek bir ceylanın peşindeydim. vurmuştum onu yüreğinden, sonra orda öylece bırakıp gitmiştim. bu işin zevkimiydi bu. vur ve çek git.
dünya küçük ya zaman bizi tekrar karşılaştırmış, ben pek oralı olmamış, farkına bile varmamıştım. ama ya o yürekteki yara:
kapanır mı?
aksine iyice derinleşmiş kanamış, kanamış, kanamış.................

işte zaman içinde çıktığım yolculuk beni buraya getirdi. başlarken; olayı çözüp, merakımı giderip içimi rahatlatacaktım....... ve belki de zekamla gurur duyacaktım.
ama olmadı durum sandığım gibi değildi. içimi rahatlatmak bir yana içim yandı.

insanın karşı konulmaz merakı, umutları, heyecanları, korkuları, sevgileri...... ah ne kadar da kompleks bir varlığız böyle.

ürkek bir ceylan bir aslana, bir avcıya verir mi gönlünü?verir ama avcı bunu nerden bilsin. yüreğinden vuruverir ceylanı.

ceylan vurulur, vurulmasına vurulur ya; zaten vurulmuştur. daha avcı vurmadan ceylan vurulmuştur. yüreği sızlar ceylanın ama ne yapsın analatamaz avcıya da, melul melul bakar.
avcı ceylanın gözlerini görür. göz göze gelirler bir an. işte o anda avcının da yüreği cız eder. ılık bir şeyler akıp gider içinden ve tarif edemediği hisleri duyar. ne yaptım ben der gibi olur içinden. ne yaptım ben, bu güzele nasıl kıydım!.........
artık ceylan için iki seçenek vardır. ya o anda canını verecek. yada ömrünce o yarasıyla-sızısıyla yaşayacak. kanayacak yüreği, acı ona haz verecek. ceylan acısını sevecek, zira sevdiğinin acısı bu, aşk acısı, yürek yarası.
- ne diyorsun be adam; hiç acı sevilir mi,
acıda sevilir mi hiç?
- ya!. sevilmez mi? peki ya aşk nedir?

zamanda yolculuğa çıkabilmek. bu fiziki olarak mümkün görünmüyor. ama metafizik olarak mümkün ve o kadar ilginç, çarpıcı neticeleri olabiliyor ki. insanın yaşadığı olaya birde seyirci gözüyle dışardan bakması müthiş bir şey. anlatılması çok zor. oyuncu sensin, seyircide sensin. sen sen sen...... görmediğin şeyleri görüyor ve çok farklı neticeler çıkarıyorsun. ama sadece seyirci olarak ordasın ve değiştirme şansın yok. ne yazık eğer istediğini yapamamışsan.
ahh zamannnnn.......
ahh zamannnnn sana sözüm geçmez,

............................................beni sen öldüreceksin
............................................celladımsın.

...........................................ilacımsın!.

"yol"cuyuz

2007-01-26T04:00:00.001+02:00

yolcuyuz bu dünyada biz. hani Aşık Veysel demiş ya:
"uzun ince bir yoldayım gidiyorum gündüz gece"

yol kimileri için uzun kimileri için kısa. yada bitince herkes için kısa.

"yol bir dakka miktarınca"

yolun sonuna kadar durmak yok....

http://www.fotokritik.com/390899

UZUN İNCE BİR YOLDAYIM

Uzun ince bir yoldayım
Gidiyorum gündüz gece
Bilmiyorum ne haldayım
Gidiyorum gündüz gece

Dünyaya geldiğim anda
Yürüdüm aynı zamanda
İki kapılı bir handa
Gidiyorum gündüz gece

Uykuda dahi yürüyom
Kalkmaya sebep arıyom
Gidenleri hep görüyom
Gidiyorum gündüz gece

Kırk dokuz yıl bu yollarda
Ovada dağda çöllerde
Düşmüşüm gurbet ellerde
Gidiyorum gündüz gece

Düşünülürse derince
Irak görünür görünce
Yol bir dakka miktarınca
Gidiyorum gündüz gece

Şaşar Veysel işbu hâle
Gâh ağlaya gâhi güle
Yetişmek için menzile
Gidiyorum gündüz gece

Aşık Veysel ŞATIROĞLU

fotoğraflarım picasaweb de

2007-01-22T06:59:00.005+02:00

fotoğraflarımın bir kısmını picasa web de paylaşıyorum......
ilk web albümümü oluşturdum merak edenler burdan ziyaret edebilirler.

Yakup tekeyi kızdırdı.acaba hangisi daha inat:))

kazanmak ve KAYBETMEK!

2007-01-22T06:12:00.006+02:00

yukarıdaki fotoğrafta Afşin-Elbistan Termik Santrali A Ünitesi görülüyor.
Türkiye’nin en zengin linyit yatakları bu topraklarda. Haliyle Türkiye’nin en büyük termik santrali de bu topraklarda. Elektrik ihtiyacının yaklaşık %15’ini karşılıyor ve zamanla daha da artacak.(B ünitesi devreye girdi, C,D,E yolda) Ülkemizin bu linyitlerden ve santralden kazandıkları şüphesiz tartışılamaz.
Peki ya kaybettiklerimiz?!!!!
Bu santral üretime başladığından beri(yaklaşık19 yıl) filtresiz çalışıyor. Bunun direkt etkileri bölgedeki popülasyonlarda bariz olarak görülebiliyor.
Zira bölgede kanser vakaları ortalamanın kat kat üzerine çıkıyor. Hava kirliliği kabul edilebilir düzeyden nerdeyse on kat fazla ve kalıcı iklim değişiklikleri söz konusu oluyor. Bu kirlilik bitkiler üzerinde de kendini hissettiriyor ve tarımsal verimliliği azaltıyor(Elbistan ovası Türkiye’nin 4. büyük ovası; buna Afşin arazilerini de eklersek bu oran daha da artar). Benim bizzat tanık olduğum çocukluğumun o güzel günlerinin, tadına doyum olmayan üzüm bağlarının artık olmayışı. Bu çok acı. Belki onlarca daha termik santral yapabiliriz ama artık o bağlar yok, geri gelmeyecek.
Ayrıca santral su ihtiyacı için Hurman çayı ve Ceyhan nehrinden yararlanıyor. Şu durumda dahi bu suların bizzat barındırdığı popülasyon ve beslediği verimli topraklar tehdit altında. Diğer üniteler devreye girdiğinde neler olacağını ise düşünmek bile istemiyorum.
Her şeye rağmen az da olsa içimizi soğutan B ünitesinin filtreli olması ve A ünitesine de filtre takılmasının gündeme gelmesi.
Peki ülkemize hem endüstriyel hem de tarımsal olarak bu denli katkıları olan topraklarımıza 19 yıldır neden bir filtreyi bile çok görmüşüz.???
İşte size küresel ısınma.

Modern dünyamızda bir çok şeyi arz- talep ilkesine göre seri üretebiliyoruz. Ama aslında üretmiyoruz, tüketiyoruz. Çünkü ağaçlar seri üretimle üretilmiyor.( ama gayet mahir bir şekilde seri tüketiliyor.) Nesli tükenen bir kuşu seri üretimle çoğaltıp yaşatamıyoruz. Üzüm bağları fabrikadan çıkmıyor. Ama isterseniz dijital çağımız sayesinde ekran karşısında koltuğunuza kurulup nesli tükenen canlıların belgesellerini, yok edilen ormanları, bağ bozum günlerini seyrederek nostalji yapabilir yada internetin sınırsız dünyasında sörf yaparken yine nesli tükenmiş kuşların vesair canlıların en güzel fotoğraflarına bakabilir, kuruyan göllerin, kirlenen yada tamamen yok olan sularımızın eski hallerini görüp nostalji yaşabilirsiniz.
Bir çok güzelliğimiz artık nostalji ve birçoğu da yarın öyle olacak. Ne dersiniz???
Kime ne anlatıyorum? Derdim ne benim? Neyi değiştirebileceğim? Benimkisi sadece bir çığlık, bir haykırış, duyanlara
Kazandık ve kaybettik.
Kazanıyoruz ve kaybediyoruz……..

esselam

2006-12-14T12:11:00.004+02:00

'düş'ünce aleminde seyahat,

hepsi bir hâyâldi,
hepsi içimden geçti,
hepsinin içinden geçtim.

içinden geçtiklerim;
içimden geçti,
içimde kaldı...

selam dostlar, pek fazla yazmasamda arada bir karaladıklarım olacak burada. hayata dair, fotoğrafa dair, yaşananlara ve yaşanabilecek olanlara dair, yaşanamayacak olanlara dair, ve sair...
şimdilik bu tür yazıları bu adres(blog) içerisinde paylaşacağım ilerde daha güzel şeyler olabilir.
mümkün mertebe şahsıma ait fotoğraf ve yazılardan müteşekkil bir karalama defteri olacak.
sizlerde yorum ve önerilerinizle katkıda bulunabilirsiniz. sevgiler........